بهنظرم یکی از جالبترین موجودات روی کرۀ زمین، اینهایی هستند که قدرت آشغالریختن در هر مکانی را دارند. قدرتی که به ما انسانها داده نشده و این کارمان را کمی سخت کرده!
یک بار دیدم که یکی از این موجودات، ظرف نسبتاً بزرگ آشی را که البته آش درونش بلعیده شده بود، از شیشۀ ماشینش بیرون انداخت؛ و درست آنجا بود که به شعور اجتماعی و فرهنگی آن موجود غبطه خوردم! حالا اگر ما انسانها بودیم، میخواستیم تا سه ساعت فاز اشرف مخلوقات و فرهنگ و مدرنیته و شهر ما خانۀ ما و از این چیزها برداریم و هی غر بزنیم که آهای احمق بیشعوری که آشغال یا آشغال یا هر کوفت و زهرمار دیگرت را میاندازی کف خیابان یا وسط جنگل یا لب دریا یا توی دشت و کوه و بیابان یا هر جای دیگر، الآن تکلیف چیست؟ چه کسی باید این آشغال را جمع کند؟ اگر کسی جمع نکند، محیط زیست به چه گندی کشیده میشود و از اینجور داستانها.
اما این موجوداتِ از هفت دنیا آزاد، اصلاً به مخشان فشار نمیآورند و شاید هم اصلاً مخی ندارند که به آن فشار بیاورند که حالا این کار من چه عواقبی دارد یا ندارد؟
من فکر میکنم دلیل این همه اضطراب و استرس و فشار و قندخون و … در انسانها همین فکرهای بیمورد باشد. خب آشغالت را بریز و برو دیگر! چه کار داری که چه میشود؟ اصلاً جنگل است و آشغالهایش؛ ساحل دریا با آشغال رنگیتر است یا بیآن؟ این خودش یک هنر است که همزمان هم محیط زیست را به گند بکشی و هم از آن لذت ببری! یاد بگیریم وسط آشغالها جوج بزنیم و نیمۀ پرِ آشغال را ببینیم!
به نظرم بیایید یک کمپین هم راه بیندازیم به نام کمپین آشغال. از ظرف آش شروع کنیم و هر وقت آش خوردیم، ظرفش را پرت کنیم یک گوشهای و وقتی صدای تلق تولوقش را شنیدم، آروق جانانهای بزنیم تا قشنگ گوشت بشود به تنمان! تحقیقات جدید هم نشان خواهد داد که موجوداتی که در طبیعت آشغال میریزند، حداقل 3 سال بیشتر از ما انسانها زنده میمانند.
خیلی قشنگه
مرسی محمدجان