اگر در مکانی غریب، بدون زبان مشترک و بدون هیچ راه ارتباطی گرفتار شوید، چه خواهید کرد؟ ترمینال (The Terminal)، شاهکار استیون اسپیلبرگ با بازی تام هنکس، به همین موضوع میپردازد؛ اما با طعم شیرین امید و انسانیت. این فیلم نه تنها یک کمدی-درام دلنشین است، بلکه پنجرهای رو به تابآوری روح انسان در برابر ناملایمات باز میکند.
داستان یک زندگی غیرمعمول
«ترمینال» ماجرای ویکتور ناوورسکی، شهروندی از کشوری خیالی به نام کراگوزیا را روایت میکند که با ورود به فرودگاه جان اف کندی نیویورک، متوجه میشود که کشورش دستخوش کودتا شده و دیگر وجود خارجی ندارد. او نه میتواند وارد خاک آمریکا شود و نه میتواند به کشورش بازگردد. بدین ترتیب، فرودگاه به خانۀ جدید او تبدیل میشود؛ خانهای بدون سقف واقعی، اما با هزاران داستان و درس.
الهام از واقعیت: داستان مهران کریمی ناصری
شاید برایتان جالب باشد که بدانید داستان «ترمینال» کاملاً ساختۀ ذهن اسپیلبرگ نیست و الهامگرفته از یک رویداد واقعی و بسیار عجیب است. قهرمان اصلی این داستان، فردی به نام مهران کریمی ناصری بود.
ناصری، پناهندهای ایرانی بود که در سال 1988، پس از اینکه مدارک پناهندگی و هویتی خود را در مسیر بریتانیا گم کرد یا به ادعای خودش از او دزدیده شد، در فرودگاه شارل دوگل پاریس سرگردان ماند. او از بریتانیا اخراج شده بود و فرانسه نیز به دلیل نداشتن مدارک معتبر، اجازۀ ورود به او را نمیداد. ناصری برای ۱۸ سال، یعنی از سال 1988 تا 2006، در ترمینال ۱ همین فرودگاه زندگی کرد. او روی یک نیمکت میخوابید، از رستورانهای فرودگاه غذا میخورد، در دستشوییها خودش را میشست و روزهایش را با خواندن کتاب و نوشتن خاطرات میگذراند. حتی بعد از اینکه در سال 1999 به او اجازۀ اقامت در فرانسه داده شد، تصمیم گرفت در فرودگاه بماند و آنجا را خانهاش میدانست. زندگی ناصری در فرودگاه به قدری مشهور شد که در سال 2004، اسپیلبرگ با الهام از داستان او، فیلم «ترمینال» را ساخت.
چرا «ترمینال» را باید دید؟
سخن آخر
ترمینال شما را به سفری دعوت میکند تا با ویکتور در کوچههای فرودگاه قدم بزنید، با او بخندید، با او دلتنگ شوید و از استقامت او الهام بگیرید. این فیلم اثباتی است بر اینکه زندگی در ناامیدکنندهترین شرایط هم میتواند زیبا باشد و قهرمان یک داستان، همیشه لازم نیست قدرتهای خارقالعاده داشته باشد؛ گاهی تنها کافیست انسانیت و امید را در دل خود زنده نگه دارد.
اگر به دنبال فیلمی هستید که روحتان را نوازش کند، لبخند بر لبتان بیاورد و در عین حال شما را به تفکر وادارد، «ترمینال: انتخابی بینظیر است. این فیلم به شما نشان میدهد که حتی در یک برزخ مدرن، جایی برای رشد، عشق و پیداکردن معنا وجود دارد.
در حال حاضر دیدگاهی وجود ندارد. شما اولین دیدگاه را ثبت کنید!